പാട്ട്

അറിയാതെ മനസ്സിന്റെ ഇതളുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നൊരു,
കൊച്ചു ഗാനം പിറന്നിടുന്നു… 
കാലം കടം തന്നൊരീ നേരമെന്തെ ഞാൻ,
കാലൊച്ചകൾക്കായ് കാത്തുനില്പു …
കാണാത്ത കുഴലിൽ തട്ടിത്തടയുന്ന സുഖമുള്ളൊരീണം കാതോർക്കവേ,
തുള്ളിത്തിമിർക്കും മഴമണിമുത്തുകൾ ചൊല്ലിയോ പാട്ടിൽ പുതുകഥകൾ …
കഥകൾ പിറക്കുന്നു… കവിതയും..,
കവിയും മഴയിലെ ഈണമറിഞ്ഞിടുമ്പോൾ…
പാട്ടിന്ന് മധുരമാണന്നും ഇന്നെന്നും… 
ആ മധുരത്തെ ഇന്ന് ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നു …

The face…

I looked into my ‘self’.
I searched for something familiar.
A face… a smile… the look…
Walked out of it empty.
The yellow flower smiled.
Now I know the look…
The smile…
But the face??!

image
The yellow flower smiled

My worry over my worries

Today, I tried to keep my mind free of all my worries.

Worries are interesting things to ponder over. May be I am worried of my worries. I should admit the fact that our mind is a wonderful place (I really wonder where exactly it is, ofcourse like most of them out there.) It just keep on working all the time, keeping us busy. I tried to stay ‘out of my mind’ for some time and really it just wont shut up. Always thought that ‘love’ is the base for all other feelings. Even we hate something or somebody, because of our love towards something or somebody (atleast I think this way, may be you can prove me wrong). So, may be the basis of my worries is because of my love on me or someone or something.

Ok… now, the analysis part of this. I worry. And…??

Does it change something? Is it improving myself or somebody somehow? Am I being benefitted out of all these worries, my ponder over my worries?

I really don’t know. But, you know, its just a waste of time.

Yeah… Thats the answer at the end. Like everybody out there, who got a good shot at advices, say.. Its a total waste of time…

…..to worry and to think about worry… So, don’t worry. 😉